سیستم تشخیص نفوذ پیرامونی
سیستم حفاظت پیرامونی سیستمی است، جهت حفاظت فیزیکی از پیرامون یک مجموعه. دیوار،نرده های فلزی وسیم خاردار از سادهترین و اولین روشهای حفاظت پیرامونی میباشند. این روشها که بطور معمول در تمامی مکانها مورد استفاده قرار میگیرند از امنیت کافی برخوردار نبوده وسارقین و متجاوزین به سادگی قادر به عبور از آنها میباشند. به همین علت شرکتهای تولید کننده سیستمهای حفاظتی، روشهای مختلفی را جهت افزایش امنیت حفاظهای پیرامونی ارائه نمودهاند. سیستمهای حفاظت پیرامونی با استفاده از فیبر نوری، اشعه مادون قرمز،آشکار ساز مایکروویو، سیستم میدان الکتروستاتیک وکابل ارتعاشی از این دست سیستمها هستند. هر یک از سیستمهای ذکر شده دارای تئوری عملکرد خاص خود میباشند.
به عنوان مثال میتوان از سامانه تشخیص نفوذ حفاظت پیرامونی استفاده کرد. این سیستم وظیفه شناسایی و تشخیص هرگونه استفاده غیر مجاز از سیستم و ورود به محوطه را بر عهده دارد و هر گونه خرابکاری در سیستم را شناسایی میکند. در این سیستم، حفاظت پیرامونی به صورت نرمافزاری و سختافزاری شکل گرفته است که هرکدام مزایا و معایب خود را دارد، سرعت و دقت بالا و برقراری امنیت از قابلیتهای مفید سیستم سخت افزاری است و استفاده آسان ، سازگاری با انواع سیستم ها نیز از مزایای سیستم نرمافزاری میباشد. به طور کلی عملکردهای سیستم تشخیص نفوذ حفاظت پیرامونی به دو بخش تقسیم بندی می شوند:
– حفاظت پیرامونی غیر عادی: در این نوع حفاظت پیرامونی در سیستم تشخیص مورد نظر یک نما از رفتارهای عادی ورود به محوطه تعریف میگردد و یک ناهنجاری را ممکن است نفوذ تشخیص بدهد. به طور کلی این سیستم رفتارهای غیرعادی و ناهنجاریها را شناسایی میکند و این رویدادها را نفوذ تشخیص داده و به سیستم هشدار میدهد.
– حفاظت پیرامونی مبتنی بر امضا: در این نوع سیستم حفاظت پیرامونی مجموعه ای از قوانین از پیش ثبت شده است که هرگونه عمل غیرمجاز که خارج از این قوانین باشد را شناسایی و گزارش و به عنوان تخلف و ورود غیر مجاز به کاربر هشدار میدهد.